January 2011
Eaten by the thought.
Falafel.
Ni minsan hindi ko naisip na magkakaganito, pero eto na. Paano na?
Lalasingin ka lang. Hahayaan kang malunod sa alak....
“Mabuhay ka. Tanyag na prinsesa.”
“This shouldn’t be. I said so.”
Wrong.
Hindi inaasahan pero nandito pa din naman ako.
Wala naman nang nagbago. Tipong kahit gusto ko. Di ko yun mababago. Ba’t ba ang hilig natin doon?
Siguro ang tadhana na ang nagsabi. Na kahit anong mangyari, may magagawa pa tayo. Dadating ang panahon. Sasakto sa oras, buwan at taon na gusto natin. Pero hanggang doon nalang iyon.
Kasi tadhana ang magulo, gusto niya ito pero ayaw niya nito. Pinaglalaruan lang pala tayo. Nakakagago.
Sinabi...
Sinong tangang maniniwala?
“Friends stick around. Boyfriends come and go.”
– Marti Perkins, Hellcats (via joyceeloves)
Tanghali na, andyan ka pa din.
Friday, Jan 13 or 14
Agh. What an ugly morning. My desire to feel has been blocked by everything too ugly.
The only sound giving me happiness are the clicks of the stapler echoing in the silence of such,now, small little children looking like apologizing dogs.
A brief moment of.. Waw.
Nakulong na tong post na to dito ah :)) can’t continue. ifs